|
باب امر به معروف و نهي از منكر از وجههي رحمت رحيميه است پس، بر آمر به معروف و ناهي از منكر لازم است كه به قلب خود از رحمت رحيميه بچشاند، و نظرش در امر و نهي خودنمايي و خودفروشي و تحميل امر و نهي خود نباشد، زيرا كه اگر با اين نظر مش كند، منظور از امر به معروف و نهي از منكر كه حصول سعادت عباد و اجراي احكام الله در بلاد است، حاصل نشود بلكه گاه شود كه از امر به معروف انسان جاهل نتيجهي معكوس حاصل شود و چندين منكر سر بار شود براي يك امر، و نهي جاهلانه كه از روي خواهش نفساني و تصرف شيطاني واقع شود و اما اگر حس رحمت و شفقت و حق نوعيت و اخوت انسان را به ارشاد جاهلان و بيدار كردن غافلان وادار كند كيفيت بيان و ارشاد كه از ترشحات قلب رحيمانه است طوري شود كه قهراً تأثير در مواد لايقه بسزا كند و قلوب و صلبهي سخت را نيز از آن استكبار و استنكار فرو نشاند.(آداب الصلاه حضرت امام خمینی(ره) ص 237)
|